Het begrotingsmonster: een onstuitbare groeicurve

Gisterenavond kwam ik een begrotingsmonster tegen. Het is een monster dat blijft groeien, ondanks alle beloften en inspanningen. Een monster dat dreigt onze toekomst te verslinden.

De cijfers spreken voor zich: de staatsschuld loopt verder aan, de begroting is structureel onevenwichtig en de belastingdruk op de middenklasse is onhoudbaar hoog.

Dit is geen kwestie van pech of toeval. Het is het resultaat van jarenlang wanbeleid, van een gebrek aan discipline en van een onvermogen om prioriteiten te stellen.

We moeten dringend knopen doorhakken en een ambitieus meerjarenplan uitwerken dat de begroting op een duurzame manier in evenwicht brengt. Dat betekent dat we keuzes moeten maken, dat we bepaalde uitgaven moeten schrappen en dat we de efficiëntie van de overheidsuitgaven moeten verbeteren.

Het is tijd voor een radicale ommekeer. We kunnen het ons niet langer veroorloven om de begroting te laten groeien tot een onbeheersbaar monster.