België dreigt economisch dezelfde weg op te gaan als Wallonië: 60 miljard meer uitgaven per jaar dan Nederland!

60 miljard meer uitgaven per jaar dan Nederland! De “Wallonisering” van België. België dreigt economisch dezelfde weg op te gaan als Wallonië. Een steeds grotere overheid, een almaar hogere belastingdruk, een groeiende afhankelijkheid van overheidsmiddelen en een private economie die steeds minder ademruimte krijgt.

Terwijl onze overheidsfinanciën ontsporen, blijven de regeringspartijen ruziën over vele nieuwe belastingen en enkele besparingen. Ondertussen dreigen ook belangrijke dossiers, zoals de overname van onze kerncentrales en de gedeeltelijke verkoop van Belfius, het slachtoffer te worden van de huidige politieke onenigheid.

België bevindt zich op een bijzonder gevaarlijk kruispunt in zijn geschiedenis.

Onze staatsschuld bedraagt ondertussen bijna 693 miljard euro. Ons begrotingstekort is opgelopen tot meer dan 33 miljard euro per jaar. Onze overheid geeft jaarlijks bijna 349 miljard euro uit.

En toch blijven sommige politieke partijen volhouden dat de oplossing vooral gezocht moet worden in nog meer bijkomende belastingen. Men heeft er ondertussen heel wat uitgedacht; exittaks, effectentaks, rijkentaks, achterpoorten dichtdoen, onterecht genoemde “subsidies” aan bedrijven stoppen…

Men zou verwachten dat de politieke verantwoordelijken in onze huidige omstandigheden alles op alles zouden zetten om de economie opnieuw zuurstof te geven.

Heel België dreigt te walloniseren

Een bijzonder verontrustende ontwikkeling is de toenemende “wallonisering”van de Belgische economie. Wat betekent dat concreet? Een economie waarin de overheid een steeds grotere rol speelt, de private sector onvoldoende groeit, de overheidsuitgaven toenemen en de economische dynamiek verdwijnt.

Wallonië was ooit een van de rijkste industriële regio’s van Europa. Vandaag kampt Wallonië met een zwakkere arbeidsmarkt, een lagere werkzaamheidsgraad en een grotere afhankelijkheid van de overheid. Volgens Statbel bedroeg de werkzaamheidsgraad van de 20- tot 64-jarigen in 2025 ongeveer 77% in Vlaanderen, tegenover ongeveer 67% in Wallonië. Slechts 1/4 Walen werkt in de private sector.

De Belgische begroting: cijfers die iedere burger zouden moeten verontrusten

Volgens de Eurostat-cijfers voor 2025, gepubliceerd in oktober 2026, zag de Belgische financiële toestand er als volgt uit:

• Bruto binnenlands product: ongeveer 641 miljard euro.
• Totale overheidsuitgaven: ongeveer 54,4% van het bbp, of 349 miljard euro.
• Totale overheidsinkomsten: ongeveer 49,2% van het bbp, of 315 miljard euro.
• Begrotingstekort: ongeveer 33,4 miljard euro.
• Staatsschuld: ongeveer 693 miljard euro.
• Staatsschuld als percentage van het bbp: ongeveer 108%.

Dat betekent dat onze overheid gemiddeld ongeveer 92 miljoen euro per dag meer uitgeeft dan ze ontvangt!

Nederland toont hoe buitensporig onze overheidsuitgaven zijn

Volgens een economische vergelijking van de overheidsuitgaven bedroegen die in 2025 ongeveer:

• België: 54,2% van het bbp.
• Nederland: 44,9% van het bbp.

Een verschil van maar liefst 9,3 procentpunten. Toegepast op het Belgische bbp vertegenwoordigt dat 60 miljard euro per jaar!!

Politieke crisis en strategische dossiers

De politieke crisis dreigt miljarden te blokkeren, zowel bij de overname van onze kerncentrales als bij de gedeeltelijke verkoop van Belfius.

België heeft geen gebrek aan inkomsten, maar aan begrotingsdiscipline

De fundamentele vraag is waarom de overheid met dergelijke gigantische inkomsten haar begroting niet onder controle krijgt. We hebben een politiek systeem opgebouwd dat steeds meer geld nodig heeft om zichzelf in stand te houden. Wanneer de economische groei onvoldoende is om dat systeem nog te financieren, grijpt men steeds naar hogere belastingen en bijkomende schulden.

België dreigt niet arm te worden omdat zijn burgers te weinig werken of zijn ondernemers te weinig initiatief nemen. Het dreigt economisch achteruit te gaan omdat zijn politieke leiders onvoldoende bereid zijn om de overheid bij te sturen en aan te passen aan de economische realiteit.