20 Wetten Per Werkdag Verlammen Onze Economie

België en Europa verdrinken in hun eigen regelneverij. Terwijl politici wetten, decreten, verordeningen en besluiten blijven produceren, moeten ondernemers steeds meer tijd en geld besteden aan het naleven ervan. Wanneer mag de economie eindelijk opnieuw ademhalen?

De Romeinse geschiedschrijver Tacitus schreef bijna 2.000 jaar geleden: “Hoe corrupter de staat, hoe talrijker de wetten.” Een uitspraak die vandaag bijzonder actueel klinkt.

België beschikt over een indrukwekkend politiek apparaat met een federaal parlement, verschillende deelstaatparlementen, meerdere regeringen, ministers, kabinetten en honderdduizenden ambtenaren. Daarbovenop komen het Europees Parlement, de Europese Commissie en de Raad van de Europese Unie. Al die instellingen produceren wetgeving, decreten, ordonnanties, verordeningen, uitvoeringsbesluiten en administratieve voorschriften. De Europese Unie alleen al produceert jaarlijks meer dan 2.000 rechtshandelingen. In de vorige Belgische legislatuur namen alleen al het federale, Vlaamse en Brusselse parlement samen ongeveer 1.775 wetgevende teksten aan. Daar komen de andere deelstaatparlementen en de duizenden uitvoerings- en administratieve besluiten nog bovenop.

Het grote probleem is dat bestaande wetgeving permanent wordt gewijzigd, uitgebreid en ingewikkelder gemaakt. Als een kat er haar eigen jongen niet meer in terugvindt, wijzen onze politici laf de ondernemers als schuldigen aan. Men begint dan te spreken over “achterpoorten” die de politici nota bene zelf hebben gecreëerd.

Het Belgisch Staatsblad als symbool

In het jaar 2000 telde het Belgisch Staatsblad 47.248 pagina’s. In 2024 waren dat er maar liefst 144.226. Meer dan een verdrievoudiging! Het cijfer toont de enorme ontsporing aan. Een ondernemer die vandaag een bedrijf wil oprichten, uitbreiden, personeel wil aanwerven of vastgoed wil ontwikkelen, moet rekening houden met een onmogelijk ingewikkeld geheel van verplichtingen: arbeidswetgeving, sociale wetgeving, fiscaliteit, milieuregels, stedenbouwkundige voorschriften, privacywetgeving, veiligheidsvoorschriften, rapporteringsverplichtingen, energievoorschriften en talrijke administratieve procedures. En alsof dat niet volstaat, worden die regels onophoudelijk aangepast. Het is waanzin.

Europa en de administratieve lasten

Vandaag moet een ondernemer een halve jurist, fiscalist, milieudeskundige en administrateur zijn. Het maakt economische vooruitgang onmogelijk. Terwijl we geld en energie moeten steken in zoveelste nutteloze verplichting, verliezen we marktaandeel en innovatie. Europa beseft eindelijk dat het uit de hand loopt. In haar programma voor administratieve vereenvoudiging wil ze de administratieve lasten voor ondernemingen tegen 2029 met 25% verminderen. Voor kmo’s bedraagt de doelstelling zelfs 35%. Volgens de Europese Commissie kan een vermindering van de administratieve lasten met 25% jaarlijks ongeveer 37,5 miljard euro besparen in de Europese economie. Dat is een onthutsend bedrag.

Tijd voor een revolutie

Europa reglementeert, de rest van de wereld innoveert. Terwijl Europese ondernemingen zich bezighouden met Kafkajaans vergunningen en nalevingsprocedures, investeren Amerikaanse en Aziatische ondernemingen in artificiële intelligentie, robotica, technologie en nieuwe productiecapaciteit. België maakt het zichzelf nog moeilijker met zijn ingewikkelde staatsstructuur. Investeerders trekken weg en ondernemers betalen de rekening. Het is hoogdringend tijd dat onze media aandacht schenken aan politici die onzinnige wetten afschaffen. Voor elke nieuwe wet zouden er twee oude moeten sneuvelen. Onze overheden moeten veel efficiënter werken en beter met elkaar communiceren. Ook AI kan de werking van onze administraties verbeteren.

België en Europa hebben nood aan een fundamenteel andere bestuursfilosofie. Niet meer regels als automatisch antwoord op ieder maatschappelijk probleem, maar eenvoudige, begrijpelijke en doeltreffende regelgeving. De kwaliteit, de eenvoud en de economische gevolgen van regelgeving moeten centraal staan. Een land wordt niet welvarend door het aantal wetten, maar door de vrijheid, rechtszekerheid en mogelijkheden die het zijn burgers en ondernemers biedt.