De Wever en de begrotingsmythe: 600 miljoen versus 10 miljard

Voor de verkiezingen van 2024 presenteerde Bart De Wever de beperking van de werkloosheidsuitkeringen in de tijd als dé heilige graal voor de begroting. Het probleem was volgens hem simpel: te hoge uitkeringen leidden tot een structureel tekort. Maar nu blijkt dat die maatregel hooguit 600 miljoen euro per jaar zal opleveren – amper genoeg om de kosten van de VRT en RTBF samen te dekken.

Terwijl De Wever destijds nog volhield dat dit de sleutel was tot een gezonde begroting, blijkt nu dat hij nog altijd op zoek is naar 10 miljard euro. Dat is bijna zeventien keer meer dan de besparing die zijn eigen partij ooit beloofde. En dan hebben we het nog niet eens over de definitieve cijfers, die waarschijnlijk nog lager zullen uitvallen.

Een begrotingsplan gebaseerd op luchtkastelen

De Wever heeft jarenlang de indruk gewekt dat de begrotingsproblemen van België vooral te maken hadden met te hoge uitkeringen. Zijn oplossing was simpel: snijd in de werkloosheidsuitkeringen en het probleem is opgelost. Maar de realiteit is genadeloos: 600 miljoen euro is een druppel op een hete plaat in een begrotingstekort van 10 miljard.

De vraag is niet of De Wever destijds bewust misleid heeft, maar wel hoe hij nu nog kan volhouden dat zijn aanpak de juiste was. De cijfers liegen er niet om: zijn eigen maatregel levert bij lange na niet genoeg op om de begroting in balans te brengen. En dat terwijl de federale overheid nog altijd kampt met structurele tekorten, een torenhoge schuldenlast en een economie die onder druk staat.

De mythe van de werkloosheidsuitkeringen

De beperking van de werkloosheidsuitkeringen in de tijd was een van de speerpunten van de N-VA in de aanloop naar de verkiezingen. Maar de beloofde besparingen blijken een illusie. Volgens de ramingen uit 2025 zou de maatregel 600 miljoen euro per jaar moeten opleveren. In werkelijkheid is dat bedrag waarschijnlijk nog lager, omdat de definitieve cijfers nog moeten worden gepubliceerd.

Het is een klassiek voorbeeld van hoe politieke partijen hun beleid baseren op aannames in plaats van op harde cijfers. De Wever heeft jarenlang de indruk gewekt dat zijn aanpak de begroting zou redden, maar nu blijkt dat hij nog altijd op zoek is naar 10 miljard euro. Een begrotingsplan gebaseerd op luchtkastelen, in plaats van op realistische scenario’s.

Wat nu?

De vraag is niet langer of De Wever destijds bewust misleid heeft, maar wel hoe hij nu nog kan volhouden dat zijn aanpak de juiste was. De cijfers liegen er niet om: zijn eigen maatregel levert bij lange na niet genoeg op om de begroting in balans te brengen. En dat terwijl de federale overheid nog altijd kampt met structurele tekorten, een torenhoge schuldenlast en een economie die onder druk staat.

Het is tijd voor een realistisch begrotingsbeleid, gebaseerd op feiten in plaats van op politieke beloftes. De Wever heeft bewezen dat zijn aanpak niet werkt. Nu is het aan de andere partijen om met een serieus plan te komen – een plan dat niet gebaseerd is op luchtkastelen, maar op harde cijfers en realistische scenario’s.

Bronnen

• Ramingen van de besparing door beperking van de werkloosheidsuitkeringen in de tijd uit 2025, zoals gepubliceerd door de federale overheid.
• Officiële begroting van de federale overheid voor 2025, met een tekort van 10 miljard euro.
• Kosten van de VRT en RTBF, zoals gepubliceerd in hun jaarverslagen.