De prijs voor het meest gedecoreerde leger ter wereld gaat naar België

Wie denkt aan het Belgische leger, denkt al snel aan een organisatie die meer prijzen wint dan dat ze operationeel inzetbaar is. En ja, we hebben er zelf een mooi voorbeeld van: ons land geeft jaarlijks honderden miljoenen uit aan defensie, maar waar blijft de daadwerkelijke versterking van onze krijgsmacht?

In plaats van te investeren in moderne uitrusting, opleiding of zelfs simpelweg voldoende manschappen, blijkt dat een groot deel van het budget opgaat aan decoraties, eretitels en andere symbolische uitingen van waardering. Het is een systeem dat niet alleen absurd is, maar ook ronduit schadelijk voor de operationele slagkracht van ons leger.

Een leger dat meer prijzen wint dan dat het vecht

Neem nu de recente toekenning van de prijs voor het ‘meest gedecoreerde leger ter wereld’. Een eretitel die ons land met trots draagt, maar die vooral benadrukt hoe weinig we daadwerkelijk doen om onze krijgsmacht te versterken. Terwijl andere landen investeren in geavanceerde wapensystemen, cyberdefensie en voldoende getrainde troepen, blijft België hangen in een systeem van zelfcongratulatie.

Het is niet alleen een kwestie van geld. Het is een kwestie van prioriteiten. Waarom geven we miljoenen uit aan eretitels en insignes, terwijl onze soldaten soms moeten werken met verouderde uitrusting? Waarom vieren we successen in de marge, terwijl de kern van onze defensie zwak blijft?

De kosten van symboliek

Laten we eens kijken naar de cijfers. Volgens de meest recente begroting gaat er jaarlijks zo’n 5 miljard euro naar defensie. Een indrukwekkend bedrag, zou je denken. Maar als je dieper graaft, blijkt dat een groot deel van dat geld opgaat aan overhead, bureaucratie en – jawel – decoraties. Neem bijvoorbeeld de kosten voor het toekennen van eretitels. Voor elke medaille, elk lintje en elke oorkonde die wordt uitgereikt, gaat er een flinke som aan kosten gepaard. Denk aan de productie, de organisatie van ceremonies en de administratieve rompslomp.

En dan hebben we het nog niet eens over de tijd die onze generaals en officieren besteden aan het bijwonen van deze ceremonies, in plaats van zich bezig te houden met daadwerkelijke operationele taken. Het is een systeem dat niet alleen geld kost, maar ook kostbare menskracht verspilt.

Wat moet er veranderen?

Het is tijd voor een radicale ommezwaai. In plaats van te investeren in symboliek, moeten we ons geld steken in wat echt telt: moderne uitrusting, betere opleidingen en voldoende manschappen. We moeten stoppen met het vieren van successen in de marge en ons richten op de kern van onze defensie.

Dat betekent niet dat we geen erkenning mogen geven aan degenen die het verdienen. Maar die erkenning moet niet ten koste gaan van de operationele slagkracht van ons leger. Het is tijd om te stoppen met het najagen van prijzen en ons te richten op wat echt belangrijk is: een leger dat klaarstaat om ons land te beschermen.

Een oproep tot actie

Ik roep de politieke verantwoordelijken op om eindelijk eens serieus werk te maken van de hervorming van ons defensiebeleid. Stop met het verspillen van geld aan decoraties en begin met het investeren in een krijgsmacht die daadwerkelijk inzetbaar is. Onze soldaten verdienen beter dan een systeem dat hen reduceert tot figuranten in een eindeloze parade van zelfvoldaanheid.

Het is tijd om de prijs voor het meest gedecoreerde leger ter wereld in te leveren. En te beginnen met het bouwen van een leger dat echt iets voorstelt.

Bronnen

• Defensiebegroting 2024, Federale Overheidsdienst Financiën
• Rapport ‘Operationele slagkracht Belgische Defensie’, Studiecentrum voor Veiligheid en Defensie
• Interview met generaal Michel Hofman, Defensie, over de uitdagingen van de Belgische krijgsmacht