België op weg naar een centraal geleide economie: de privésector bloedt leeg

De privésector bloedt leeg, terwijl de overheid steeds meer middelen opeist. België dreigt langzaam maar zeker te evolueren naar een samenleving waarin de overheid een steeds grotere economische rol opeist, terwijl de private sector langzaam wegkwijnt.

Faillissementen en banenverlies

Ondernemingen gaan failliet. Investeerders zoeken andere oorden op. Kleine zelfstandigen geven er de brui aan. Private verhuurders worden geconfronteerd met gigantische belastingen, renovatieverplichtingen en verdwijnen. De cijfers zijn verontrustend. Volgens GraydonCreditsafe werden tijdens de eerste negen maanden van 2026 maar liefst 8.597 Belgische ondernemingen failliet verklaard. In Vlaanderen alleen al registreerde Statbel tot eind september 5.142 faillissementen, een stijging van 3,9% tegenover het vorige recordjaar 2025. Door deze faillissementen gingen meer dan 20.500 arbeidsplaatsen verloren.

De overheid als kankergezwel

En wat doet de overheid ondertussen? In plaats van haar eigen beleid kritisch te onderzoeken, haar uitgaven te beheersen en overbodige administraties af te bouwen, gaat de discussie over nieuwe belastingen steeds verder. Het overheidsapparaat wordt een kankergezwel dat steeds meer middelen opslorpt en de economie versmacht. Tegen 2031 zullen er mogelijk meer mensen bij de overheid werken dan in de private sector. Dat is onbetaalbaar en betekent complete stilstand en armoede.

Van private verhuurwoningen naar dure sociale huisvesting

Ook op de vastgoedmarkt is een fundamentele verschuiving bezig. Private verhuurders worden geconfronteerd met almaar strengere fiscale lasten, overdreven regelneverij en juridische onzekerheid. Het antwoord van de overheid? Meer belastinggeld aan sociale woningen, een geldverslindend alternatief voor een taak die vroeger door de private sector werd uitgevoerd. De belastingbetaler betaalt dubbel: eerst door de fiscale druk en vervolgens door de financiering van het publieke alternatief.

Het Waalse model als waarschuwing

Wallonië heeft decennialang sterk gesteund op overheidswerkgelegenheid, subsidies en sociale transfers. De achteruitgang van de zware industrie maakte herstructurering noodzakelijk, maar de politieke dominantie van de PS leidde tot een overheid die een steeds grotere rol naar zich toe trok. Slechts 25% van de actieve bevolking werkt in de private sector. Vlaanderen draagt via het Belgische systeem mee aan de financiering van dit inefficiënte model. De grote vrees is dat België niet het Waalse model hervormt, maar het over het ganse land verspreidt.

De noodzaak van een koerswijziging

België beschikt over een onoverzichtelijk bestuurlijk kluwen. Nieuwe regelgeving creëert bijkomende controle-, rapporterings- en administratieve taken. De overheid moet ten dienste staan van de samenleving, niet andersom. Een economie waarin steeds meer middelen worden afgenomen van de bevolking en de ondernemingen loopt uiteindelijk vast. De uitdaging is een overheid te organiseren die met minder verspilling betere diensten levert. De noodzakelijke koerswijziging begint met een grondige doorlichting van de overheidsuitgaven, het vereenvoudigen van onze staatsstructuur, het terugdringen van administratieve lasten en het herstellen van het vertrouwen van ondernemers en investeerders. Partijen als MR en N-VA hebben hierin een belangrijke politieke verantwoordelijkheid.