België belast zijn economie tot stilstand

De Nationale Bank van België (NBB) waarschuwt dat de economische bedrijvigheid in het tweede kwartaal van 2026 vrijwel zal stagneren. De consumptie van gezinnen vertraagt scherp, het consumentenvertrouwen is zeer zwak en ondernemingen worden steeds voorzichtiger.

Dit vertrouwen wordt ondermijnd door jarenlange fiscale onzekerheid, hoge belastingdruk, voortdurend wisselende spelregels en een overheid die meer belastingen ophaalt, maar niet bespaart. In juni noteerde de NBB een consumentenvertrouwen van -7 en een ondernemersvertrouwen van -12,4 – zeer slechte cijfers voor ons land.

Wanneer gezinnen minder besteden, wordt vaak gezegd dat zij “te veel sparen”. Maar waarom zouden mensen zorgeloos consumeren als ze een overheid zien met een begrotingstekort van 5,2% van het bbp en een schuld van 108% van het bbp? Iedereen weet dat zulke tekorten in België altijd worden betaald via hogere belastingen.

De zwaarste belastingdruk op arbeid ter wereld

België blijft volgens de OESO wereldkampioen in het belasten van arbeid. De belastingwig voor een alleenstaande werknemer bedraagt 52,5% van de totale loonkost, tegenover een OESO-gemiddelde van 35,1%. Dit betekent dat van elke 100 euro die een werkgever uitgeeft aan een werknemer, meer dan de helft verdwijnt richting belastingen en sociale bijdragen.

De gevolgen zijn voorspelbaar:

• Werknemers houden minder koopkracht over;
• Werkgevers worden ontmoedigd om aan te werven;
• Consumptie vertraagt;
• Investeringen worden uitgesteld.

Een overheid die niet stimuleert, maar afremt

Terwijl andere landen hun economie aantrekkelijker maken, zoekt België alleen naar nieuwe inkomsten. De voorbije jaren kregen burgers en ondernemingen te maken met:

• Hogere fiscale druk;
• Nieuwe milieubelastingen;
• Hogere registratie- en verkeersbelastingen;
• Extra lasten op bedrijfswagens;
• Strengere administratieve verplichtingen;
• Discussies over meerwaardebelastingen en vermogensbelastingen.

Geen ondernemer of investeerder weet nog welke fiscale regels over vijf jaar zullen gelden. Dit gebrek aan rechtszekerheid ondermijnt het vertrouwen. De fiscale behandeling van vastgoed is hiervan een schoolvoorbeeld: tienduizenden Belgen sloten hypothecaire leningen af op basis van bestaande voordelen, om vervolgens te zien hoe de overheid aftrekposten afschafte.

De Belgische paradox: hoge uitgaven, stijgende tekorten

België geeft 54% van het bbp uit, één van de hoogste percentages in Europa en ruim boven het OESO-gemiddelde van 43%. De staat neemt meer dan de helft van alles wat in dit land wordt verdiend, maar beweert toch dat er geen geld is. Het probleem is geen gebrek aan inkomsten, maar een gebrek aan politieke moed om structureel te besparen.

De overheidsuitgaven zijn compleet ontspoord, maar ministers kijken uitsluitend naar de private sector. Noodzakelijke besparingen bij de overheid – minder administraties, minder ministers, minder subsidies – blijven uit. België behoudt één van de meest complexe staatsstructuren ter wereld, terwijl ondernemers worden geconfronteerd met gigantische belastingen en bureaucratie.

Herstel het vertrouwen, herstel de economie

Mensen geven minder uit omdat ze onzeker zijn over belastingen, pensioenen, energiekosten en de toekomst van hun onderneming. Wie economische groei wil, moet het consumentenvertrouwen herstellen door:

• Structurele besparingen bij de overheid;
• Lagere belastingdruk;
• Rechtszekerheid;
• Stabiele fiscale behandeling van investeringen;
• Ondernemerschap belonen.

Pas wanneer burgers geloven dat werken, sparen en investeren loont, zullen ze opnieuw durven consumeren. En precies daar wringt vandaag het schoentje.